تورم هزینه‌های زندگی را برای شهروندان سنگین‌تر کرده است

افزایش شدید قیمت مواد غذایی در پاکستان، به‌ویژه رشد ۷۴ درصدی بهای آرد گندم، در شرایطی رخ داده است که روابط تجاری این کشور با افغانستان نیز در ماه‌های اخیر با چالش‌های جدی روبه‌رو بوده و بسته‌شدن یا محدودیت فعالیت گذرگاه‌های مرزی، فشار بیشتری بر تجارت و اقتصاد دو کشور وارد کرده است.

به گزارش افغان نیوز: اداره احصائیه پاکستان اعلام کرده است که قیمت آرد گندم در مقایسه با سال گذشته ۷۴.۱۳ درصد افزایش یافته و این افزایش یکی از عوامل مهم رشد ۹.۶۶ درصدی تورم در این کشور بوده است.

آرد گندم یکی از اساسی‌ترین مواد غذایی در پاکستان به شمار می‌رود و افزایش قیمت آن مستقیماً بر هزینه زندگی میلیون‌ها خانواده تأثیر گذاشته است.

در همین حال، محدودیت‌های مرزی میان افغانستان و پاکستان، به‌ویژه در گذرگاه‌های مهمی مانند تورخم و سپین‌بولدک، باعث کاهش جریان کالا، تأخیر در انتقال محموله‌های تجاری و افزایش هزینه‌های انتقال شده است. هرچند عوامل داخلی مانند افزایش هزینه انرژی، کاهش ارزش پول ملی و مشکلات تولید نیز در افزایش قیمت‌ها نقش دارند، اما اختلال در مسیرهای تجاری منطقه‌ای می‌تواند فشار اقتصادی را بیشتر کند.

افغانستان و پاکستان سال‌ها روابط تجاری گسترده داشته‌اند. بخش بزرگی از صادرات و واردات افغانستان از مسیرهای پاکستان انجام می‌شد و بسته‌شدن گذرگاه‌ها همواره باعث زیان تاجران، فاسدشدن کالاهای زراعتی و افزایش قیمت برخی مواد در بازارهای دو کشور شده است.

از سوی دیگر، تاجران و فعالان اقتصادی در هر دو طرف مرز بارها هشدار داده‌اند که ادامه محدودیت‌های مرزی تنها به یک کشور آسیب نمی‌زند، بلکه زنجیره تجارت منطقه‌ای را مختل می‌کند.

افغانستان برای صادرات محصولات زراعتی مانند میوه تازه، میوه خشک و سبزیجات به بازارهای بیرونی نیازمند مسیرهای مطمئن است و پاکستان نیز از تجارت با افغانستان و ترانزیت کالاهای منطقه‌ای سود می‌برد.

افزایش قیمت آرد و مواد غذایی در پاکستان در حالی ادامه دارد که شهروندان این کشور از افزایش هزینه‌های زندگی شکایت دارند. آنان می‌گویند بالا رفتن قیمت برق، گاز، سوخت و مواد خوراکی، فشار اقتصادی را بر خانواده‌ها افزایش داده است.

کارشناسان اقتصادی باور دارند که ثبات در روابط تجاری افغانستان و پاکستان می‌تواند به کاهش هزینه‌های انتقال، افزایش عرضه کالا و حمایت از بازارهای دو کشور کمک کند.

به گفته آنان، استفاده از تجارت به‌عنوان ابزار فشار سیاسی، در نهایت به اقتصاد مردم عادی در هر دو سوی مرز آسیب می‌رساند.

با توجه به وابستگی تاریخی بازارهای افغانستان و پاکستان به یکدیگر، باز نگه‌داشتن مسیرهای تجاری، حل مشکلات مرزی از راه گفتگو و ایجاد یک چارچوب پایدار برای رفت‌وآمد کالا و تاجران، می‌تواند نقش مهمی در کاهش فشارهای اقتصادی و تقویت روابط منطقه‌ای داشته باشد.